Werken met vrouwen

Werken met vrouwen, ik doe het op alle vlakken van mijn werk. Of het nou in deze Mamabloggers wereld is, of in de wereld van pedagogisch medewerker. En eerlijk? Het is vreselijk! Vrouwen en emoties, houdingen, veroordelingen en omgangsvormen. Ik kan er werkelijk helemaal niks mee!

Blogger

Als blogger hield ik mij wat betreft uitnodigingen vrij afzijdig, totdat ik een uitnodiging kreeg die ik onder geen beding kon weerstaan. Een bezoekje aan een nieuw resort nabij Disneyland Paris. Dat laatste is al jaren mijn favo plekje op deze aardbol, en na mijn bezoek aan Villages Nature is dat ook wel mijn favoriete plekje geworden om te verblijven. Bij dit bezoek hoorde natuurlijk ook het ontmoeten van andere bloggers, ik kan je vertellen dat ik dat toch wel een meest spannende vond van alles. Maar het uiteindelijk best meeviel en het een leuke ontmoeting bleek te zijn.

Na de eerste keer iets bezocht te hebben ben ik nog een enkele keer (omdat het toevallig op een niet werkdag viel) op uitnodigingen in gegaan, echter ben ik tot de conclusie gekomen dat het écht niets voor mij is. En waarom? Ik ben begonnen met bloggen, jaren geleden op DigiMama.nl. Gewoon omdat ik het heerlijk vind om te schrijven, dat had ik immers daarvoor al jaren gedaan voor vakbladen. Maar nu lekker persoonlijk, over mijn leven, mijn struggles en mijn gezin. En dat is nog steeds hoe ik het zie, het is niet mijn werk, ik doe het omdat ik het leuk vind om iets te vertellen.

Op het moment dat je de bloggerswereld inkomt, kom je in een wereld met hele leuke kanten, je wordt vaak compleet in de watten gelegd, krijgt de leukste dingen toegestuurd (waar ik onbeschrijfelijk dankbaar voor ben) en ontmoet soms leuke mensen. Maar de keerzijde van deze hele wereld is de afgunst, jaloezie, arrogantie, vooroordelen en het wedstrijd element van volgers en bezoekers garen. cijfertjes zijn belangrijk, heel belangrijk… en dat laatste… daar maak ik met alle plezier geen deel van uit. Ik ben trots op het aantal bezoekers wat ik in al die jaren heb mogen verwelkomen, ik ben trots op het kleine handje aan volgers die mij al die jaren al weten te vinden. Werkelijk waar… het is super leuk! Maar de dingen eromheen, de vrouwenwereld waarin je je als blogger bevind.. Nee! Dankje.

Betekend dat, dat ik nooit meer naar een event zal gaan of dat ik nooit meer iets zal doen qua die richting, welnee het hoort erbij. Soms is het gewoon goed om buiten je comfortzone te stappen. Maar ik denk dat het nooit echt bij mij zal passen, en niet mijn favoriete bezigheid zal worden. Wellicht dat mijn korte blik ook wel een beetje nuance kan brengen aan het beeld van Mamablogs..  het lijkt allemaal zo leuk, vooral als men ziet dat je dingen ook krijgt, het is ook heus soms een hele leuke wereld, maar ook met hele niet leuke kanten.

Pedagogisch Medewerker

En dan de wereld van de Pedagogisch Medewerker, vaak ook in die tak van werken werk je met vrouwen. Opzich natuurlijk niet erg, ik bedoel mijn grootste en dierbaarste vriendschappen zijn daar ontstaan. Maar ook daar zit een keerzijde aan, sommige vrouwen vinden het namelijk van groot belang om te roddelen. Iets te vertellen over een ander tegen een ander, fantastische bezigheid natuurlijk! Mannen zeggen vaak gewoon iets recht in je gezicht, vrouwen vinden dat maar lastig lastig over het algemeen. Nu mag ik op mijn huidige werkplek niet klagen hoor, ik heb super leuke collega’s. Vrouwen en hun manier van omgang, soms makkelijk.. maar met sommige ook behoorlijk lastig.

Liever

Wat zou het toch fijn zijn, als het allemaal wat liever voor elkaar zou kunnen.. elkaar wat meer gunnen en er voor elkaar zijn. Wat minder hard, en nep. Een idealistisch beeld, ik weet het. Maar soms, heel soms zou het zo fijn zijn als we zo met elkaar om konden gaan. In alle takken en vlakken van het werkleven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *